giovedì 11 dicembre 2014

"Duke u rritur meson"; Fabio Volo



 
Duke u rritur meson se lumturia nuk eshte ajo e gjerave te medha.
Nuk eshte ajo qe ndjek kur je njezet vjec, kur si gladiator lufton boten per te dale fitimtar…
Lumturia nuk eshte ajo qe duke t’u marre fryma ndjek duke besuar se dashuria eshte gjithcka ose asgje…nuk eshte ajo e emocioneve te forta qe krijojne’’ zhurmen’’ dhe shperthjene jashte ne menyre spektakolare…
Lumturia nuk eshte ajo e ngjitjes se qiellgervishteseve, per te fituar sfida duke u vene vazhdimisht ne prove.
Duke u rritur meson se lumturia perbehet nga gjera te vogla por te cmuara…
…dhe meson qe aroma e kafese ne mengjes eshte nje ritual i vogel lumturie, qe mjaftojne notat e nje kenge, ndjesite e nje libri me ngjyra qe ngrohin zemren , qe mjaftojne aromat e nje guzhine, poezia e piktoreve te lumturise, qe mjafton turiri i maces  ose i qenit tend per te ndjere nje lumturi te lehte.
Meson qe lumturia eshte e perbere nga emocione ne maje te gishtave, shperthime te vogla qe zgjerojne zemren, qe yjet mund te te prekin dhe dielli te te beje te ndricojne syte, meson qe nje fushe me luledielli di te te ndricoje fytyren, qe parfumi i pranveres te zgjon nga dimri, dhe qe te ulesh te lexosh ne hije te nje peme te clodh dhe te liron mendimet.
Dhe meson qe dashuria eshte e perbere nga ndjesi delikate, nga shkendija te vogla ne stomak, nga prani te aferta dhe pse larg, dhe meson se koha zgjerohet dhe ato pese minuta jane te cmuara dhe te gjata me teper se shume ore, dhe meson qe mjafton te mbyllesh syte , te ndezesh ndjesite, te merresh me guzhinen, te lexosh nje poezi, te shkruash mbi  nje liber ose te shikosh nje fotografi per te anulluar kohen dhe distancat.
Dhe meson qe te ndjesh nje ze ne telefon, te marresh nje mesazh te papritur, jane momente te lumtura. Dhe meson te kesh ne sirtar dhe ne zemer, endrra te vogla por te cmuara.
Dhe meson se te mbash ne krahe nje femije eshte nje lumturi e kenaqshme.
Dhe meson qe dhuratat me te medhaja jane ato qe flasin per personat qe do…
Dhe meson qe ka lumturi edhe ne ate ngut qe ke per te shkruar mbi nje leter mendimet e tua, qe ka dicka hidherisht  te lumtur edhe ne melankoli.
Dhe meson qe pavarsisht mbrojtjeve te tua, pavarsisht asaj qe do , ne zemren e cdo pulebardhe qe fluturon eshte  nje Jonathan Livingston i vogel - i madh.
Dhe meson se sa e bukur dhe madheshtore eshte thjeshtesia.